Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

Van kijken naar zien

Wat haar opvalt zijn je ogen, ze zijn donker en helder. Ze kijken haar recht aan en het voelt alsof je dwars door haar heen kijkt. Haar schild lijkt te zakken, ze voelt zich kwetsbaar. Je laat je hand rusten op haar schouder. Het voelt goed, maar ze voelt zich kwetsbaar.

Misschien gaat het te snel. Het liefst schuift ze verder weg, terwijl ze jou afleidt met grapjes zodat je het niet door hebt. Ergens wil ze je toelaten, jullie zijn al ver gekomen. Met kleine stappen en kleine aanrakingen merkt ze dat haar schild steeds meer zakt. De drang om weg te vluchten wordt kleiner.

In het begin zet ze zichzelf op stand: ‘overlevingsstand’. Je kijkt haar aan, ze kijkt terug. Maar ze doet het op automatische piloot. Ze kijkt niet echt. Ze trekt gewoon een muur op.

Later, probeert ze die muur langzaam af te breken. Steeds vaker kijkt ze ‘echt’ terug. Ze giechelt niet meer, ze is op zoek naar jou. En jij naar haar. Ze durft je blik vast te houden en ze laat steeds meer ‘ik’ zien. Ze laat zich achterover op bed vallen en neemt jou mee in haar val. Ze laat je niet alleen kijken, ze laat je zien.

Foto van: bogenfreund via Compfight cc
4 reacties
  1. 3 jaar geleden
    Anoniem

    Mooi

    Beantwoorden
  2. 5 jaar geleden
    Gwen

    Trots!

    Beantwoorden
  3. 5 jaar geleden
    Larisss

    mooi moppie! xxoxo

    Beantwoorden
  4. 5 jaar geleden
    Anoniem

    Ik ben trots op je!

    Beantwoorden

Geef een reactie