Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

Een heftige eerste indruk

De jurk die om haar lijf zwiert siert haar als persoon. Met de tattoo op haar pols zet ze een statement. De warmte die van haar afspat als ze lacht is bijna voelbaar. De rode lipstick die zij op heeft accentueert haar mooie lippen. Haar neus glimt, het maakt haar schattig. Haar ogen lachen. Haar opgestoken haar maakt haar klassiek. Mijn ogen zakken af, van het bandje van haar jurk naar haar decolleté. Wat een vrouw.

Ik kom aangelopen. Ik zie mijn neef samen met een jongen. Ik start een gesprek met m’n neef maar ik raak snel afgeleid. Vanuit mijn ooghoeken merk ik dat hij me bekijkt. Subtiel bekijk ik hem ook. Zijn sterke armen vallen mij als eerste op. Zijn t-shirt is bijna te klein voor z’n lijf. Ook heeft hij mooie schoenen, waardoor ik op een één of andere gekke manier denk dat hij een gentlemen is. Ik bloos licht als ik merk dat ik warme gevoelens krijg bij het zien van zijn uiterlijk. Hij is volledig mijn type. Zijn huidskleur, zijn ogen, het hele totaalplaatje klopt. Hij strekt zijn arm naar me uit en vraagt mijn naam. Veel zachter dan ik het eigenlijk wil zeggen, vertel ik hem die. Ik word gevangen in zijn ogen en het liefst kijk ik weg. Maar ik probeer dit maal zijn blik vast te houden. Ergens heb ik het gevoel dat hij recht door me heen kan kijken maar ik probeer mijn gevoel voor een ogenblik uit te schakelen. Na een paar seconden staren bedenk ik mij dat ik nog steeds zijn hand vast heb. Ongemakkelijk maak ik mij los van zijn hand en vraag ik naar zijn naam.

Mijn ogen zijn nog verdronken in die van haar als ze haar hand van me losmaakt. Zelden zie ik zo’n mooie vrouw. Ik vertel mijn naam en vraag haar of ze familie is van mijn beste vriend. Zodra zij antwoord, voel ik een warme scheut door me heen gaan. Wat is dit bizar zeg!

Ik antwoord: “Ja, dat klopt, wat zijn jullie van elkaar”? Heel licht ruik ik een fijne geur om hem heen. Ik kan hem moeilijk om de hals vliegen om hem goed te ruiken, dat doe ik dus ook niet. Sterker nog, ik zou niet eens durven. Raar om zo verlegen te worden van een onbekende. Ik ben nieuwsgierig naar hem. Hij heeft een zachte stem en zijn ogen, wauw, zijn ogen.. Shit, vroeg hij nou nog iets?

Het blijft even stil. Ze heeft nog geen antwoord gegeven op mijn vraag. Een beetje ongemakkelijk kijk ik naar mijn beste vriend. Dan ineens hoor ik een schaterlach. Ze kijkt me recht in de ogen en zegt: “Sorry, zei je iets? Ik was even in gedachten”.

Wow, dat ik dat eruit gooide zeg. Maar ik moest wel. Ik wist echt niet meer waar we het over hadden. Mijn neef wil weg. Shit, hij vraagt mijn nieuwe zwak of ‘ie met hem mee gaat. Zijn ogen kijken nog één keer naar mij als ik zeg: “Veel plezier nog met z’n tweeën!”

Ik pak haar hand en zeg dat het leuk was om haar te ontmoeten. Er schieten allerlei gedachten door mijn hoofd, maar de hoofdgedachte is toch wel dat ik haar weer eens wil zien. Haar klamme zachte hand laat ik het liefst niet meer los. Toch draai ik me om en loop ik weg. In mijn gedachten zeg ik tegen haar: Ciao, bella.

Nog even en hij is uit mijn zicht verdwenen. Kijkt hij nog achterom? Nee. Ik zal zijn nummer regelen, hoe dan ook. Ik slaak een zucht, trek mijn jurk recht en loop naar de plek waar ik vandaan kwam.

Foto van: Graham Blackall via Compfight cc

Geef een reactie