Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#79 Een doolhof vol verlangens

Een beetje verstijfd las ze het bericht een aantal keer door. ‘Ik weet dat we morgen hadden afgesproken, maar ik heb vanavond ook geen plannen. Heb je anders zin om straks een wijntje te doen?’, stond er op haar scherm. Ze moest het bericht wel tien keer hebben doorgelezen voordat de inhoud echt tot haar doordrong. Sarah wilde vanavond al met haar afspreken. Vanavond, als in nu, op dit moment. Ergens had ze daar wel behoefte aan, die afleiding van Bastiaan en zijn aanzoek en hoe het nu in Godsnaam verder moest tussen hun twee, maar zou dat verstandig wezen? Waarschijnlijk niet, de twijfels kwamen ook deels door Sarah.

Nog voordat ze een beslissing had genomen stopte er een bus voor haar en opende deze haar deuren. De chauffeur keek haar vragend aan vanuit zijn zitting en alsof het zo moest wezen en de beslissing voor haar werd genomen stond ze op en stapte ze de bus in. Misschien was het wel een voorteken, misschien diende ze deze kant op te lopen om door toedoen van de regen plaats te nemen in de bushalte en uiteindelijk naar Sarah toe te gaan vanavond. Misschien was dit juist wat ze nodig had om alles op een rijtje te kunnen zetten.

Een beetje in trance stuurde ze een bericht terug naar Sarah met de vraag waar ze zouden kunnen afspreken. Het duurde niet heel lang voordat de woorden ‘Bij mij?’ op haar telefoonscherm verschenen. ‘Ik kan je wel ophalen van het station’, vervolgde Sarah in een volgende bericht. ‘Het is nogal slecht weer. Als je laat weten hoe laat je daar bent, haal ik je op.’ Het ging vlotter dan ze eigenlijk besefte en voordat het helemaal tot haar doordrong zat ze al in de trein en kwam ze het station binnen rijden. ‘Ik wacht op je bij de bussen’, had Sarah haar even ervoor gestuurd.

Met kleine passen liep ze door het station richting de kant waar de bussen moesten staan. Het geluid van de inslaande regendruppels galmden door de hal heen en namen met elke pas die zij verder richting de uitgang liep in volume toe. Ze stopte voor de schuifdeur die het station voor al het regenwater behoedde en keek naar haar telefoon.

‘Schat, waar ben je? Moet ik je ophalen ergens. Het regent enorm’, las ze op haar telefoonscherm. Het was een bericht van Bastiaan. Hij had haar natuurlijk allang weer terug verwacht, helemaal met dit weer. Ze keek naar de grond en besefte ineens dat ze haar wandelschoenen nog aan had. Gelukkig viel de rest van haar kleding mee en was ze niet volledig in een sportoutfit gestoken voordat ze de deur uit ging.

Ondanks dat deze situatie haar misschien nog meer stress moest opleveren, bleef ze uitermate rustig. Het was warm in de stationshal, de regen liet zich met grote kracht op de schuifdeur voor haar vallen en de spanning voor de aanstaande ontmoeting met Sarah borrelde langzaam op. Het leek alweer een eeuw geleden dat ze elkaar troffen in de kroeg en uiteindelijk in Sarah’s bed wakker werden. Iets waarvan ze de toeloop nog steeds niet kon herinneren.

Met de telefoon nog steeds in haar handen en haar blik op de schuifdeur gericht drong het besef binnen dat ze al enkele minuten stil stond. Vlug stuurde ze Bastiaan een bericht. ‘Lief van je, maar dat hoeft niet. Ik ga naar Karlijn. Je ziet me verschijnen!’

Ze nam een diepe zucht adem en sloot even haar ogen. Alle momenten van de afgelopen tijd kwamen weer omhoog. Bastiaan’s aanzoek, Karlijn die ze niet vertrouwde en overduidelijk iets voor haar achterhield terwijl ze er altijd voor haar was geweest en Sarah. Sarah, die ze niet helemaal kon polsen en al die spanningen bij haar ophaalde. En dan was Melanie er ook nog eens waarmee ze blijkbaar in diezelfde kroeg op diezelfde avond had gedanst en die Sarah ook kende. Het cliché dat de gayscene een kleine wereld was, bleek echt waar te zijn.

Ze keek nogmaals naar haar schoenen en kon de gedachte niet onderdrukken of het straks alleen bij een wijntje zou blijven of dat die grote wandelschoenen snel uit gingen. Plots trilde haar telefoon door een nieuw bericht van Sarah. ‘Ben je er al? Ik wacht op de parkeerplaats voor de deur.’ Haar hartslag sprong omhoog bij het lezen van de woorden en voordat ze echt een stap zette, openden de schuifdeuren zich al en zag ze de auto van Sarah een aantal meter voor haar staan.

Foto van: simplyalex Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Vorig deel

#78 Een doolhof vol verlangens

De maan stond hoog aan de hemel, het was haar nog niet eerder opgevallen. Het bracht een soort gloed aan ... Lees verder

17 reacties
  1. 1 maand geleden
    charlotte

    heel gaaf je blog. lekker veel om te lezen

    Beantwoorden
  2. 2 maanden geleden
    Suzanne

    Oh wow je kan echt goed schrijven. Interestinggg story ook 🙂

    Beantwoorden
  3. 3 maanden geleden
    Anoniem

    Pff ik bevind me dus ook echt in deze situatie als Sarah momenteel en dat is ook echt killing omdat ik niet wil pushen maar wel dat ze een keuze maakt.. Hopelijk gaat het goed aflopen voor Sarah hahaha

    Beantwoorden
  4. 3 maanden geleden
    Joyce

    Wow ik kreeg je blog als tip maar dat het zo goed was had ik niet verwacht zeg. Heel pakkend geschreven

    Beantwoorden
  5. 4 maanden geleden
    Anoniem

    Hai Lisa,

    Ik kreeg een tijdje terug een sticker van jouw blog en moet zeggen dat ik onder de indruk ben van de stukken die ik heb gelezen. Er worden nog mensen gezocht voor de rubriek BV de Liefde (zie link). Misschien leuk om daar je verhaal te delen?

    Beantwoorden
  6. 4 maanden geleden
    Daniëlle

    Wat schrijf je moooii!! Zat er helemaal in

    Beantwoorden
  7. 5 maanden geleden
    Vereen

    Wanneer komt een nieuw deel dan?!?

    Beantwoorden
  8. 5 maanden geleden
    Demi

    Wauw zo mooi verhaal. En herkenbaar

    Beantwoorden
  9. 6 maanden geleden
    Manon

    Hai ik wilde toch ff laten weten dat ik je blog lowkey heb gevolgd het afgelopen jaar en dat het me persoonlijk heeft geholpen om een moeilijke stap te nemen die ik misschien niet had durven doen anders. Ben je daar heel dankbaar voor. Je schrijft heel fijn en herkenbaar en ik hoop dat er nog velen delen gaan volgen (l)

    Beantwoorden
    • 5 maanden geleden
      Eva

      Zo herkenbaar!! Kan me ook erg in ’t verhaal plaatsen want ’t is moeilijk om met iemand over te praten zonder gelijk beoordeeld te worden. Houd me altijd nog tegen

      Beantwoorden
  10. 6 maanden geleden
    suzanne bol

    komt nog vervolg pleaseeee. ik kijk elke week maar…. ;( moet weten hoe afloopt

    Beantwoorden
  11. 8 maanden geleden
    Lianne

    Interessant verhaal! Ik kon niet stoppen met lezen het is erg pakkend

    Beantwoorden
  12. 9 maanden geleden
    Evavdw

    Nog zo spannend! Komt er een vervolg?!

    Beantwoorden
    • 8 maanden geleden
      Marjolein

      Ja tering k wil wete hoe t verder gaat

      Beantwoorden
  13. 9 maanden geleden
    Anja

    Zo meeslepend schrijf je wauw echt goed

    Beantwoorden
  14. 9 maanden geleden
    Roos

    Owdamn ze gaat wel dus. Spannend weer!!!

    Beantwoorden
  15. 9 maanden geleden
    Els

    Spannend zeg!

    Beantwoorden

Geef een reactie