Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#75 Een doolhof vol verlangens

Met een harde klap smeet ze de deur van de slaapkamer achter haar dicht en liet ze haarzelf op het bed vallen. De adrenaline ging met hoge snelheid door haar lichaam heen. Al die opgekropte woorden, die knagende twijfels, die duizenden vragen die de afgelopen week door haar hoofd heen raasden, het was er allemaal uit. Haar handen trilden tegen het beddengoed aan, zo had ze zich in lange tijd niet gevoeld. Ze stond op het punt om weer van het bed af te veren en haar spullen te pakken om te vertrekken. Ze kon zich geen minuut langer meer in dit huis vol leugens wanen, ze wilde weg. Ze moest weg, ze moest.

Snel drukte ze haarzelf weer van het bed af en trok ze de eerste de beste kleren uit haar kast toen ze Roan zachtjes haar naam hoorde roepen. Verstijfd bleef ze staan, het was haar helemaal ontgaan dat hij er nog was en waarschijnlijk iets gehoord moest hebben. Ze legde de kleding op haar bed en deed de deur van haar slaapkamer op een kier open. ‘Ga maar weer slapen, Roan’, sprak ze zacht om haar trillende stem niet de overhand te willen geven. ‘Het is allemaal goed hoor.’ Na een zachte ‘oke’ vanuit Roan’s kamer draaide ze haarzelf weer om om nog meer kleding uit haar kast te halen.

‘Lieverd’, hoorde ze ineens vanachter de deur van haar slaapkamer. ‘Lieverd, ik moet je iets vertellen wat ik eerder niet kon doen.’ Enigszins geschrokken draaide ze haarzelf met alle kleding nog in haar armen om. ‘Nu moet je me wat vertellen? Nu?’ Haar stem sloeg over. Ze zag en hoorde hoe de deur langzaam verder openging en Bastiaan zijn hoofd om het hoekje stak. ‘Schat, kan ik even met je praten? Ik snap dat het gek overkwam, maar ik moet je écht wat vertellen.’ Hij opende de deur nog een stukje verder en sloot hem vervolgens achter hem.’Ik wilde je eigenlijk verrassen’, sprak Bastiaan voordat ze hem onderbrak. ‘Verrassen? Verrassen met wat? Dat je stiekem met m’n beste vriendin aankloot?’

‘Nee’, reageerde Bastiaan terwijl hij gelijktijdig zijn hoofd schudde. ‘Luister heel even, ik weet dat het raar overkomt, maar ik wil je al een poosje ten huwelijk vragen en Karlijn hielp me met de voorbereiding.’ Hij bleef even stil terwijl zijn ogen contact zochten met de hare en vervolgens afdaalden naar de laminaten vloer van hun slaapkamer waar zich de kleding bevond die ze even ervoor nog in haar handen vast had. ‘Ik denk dat het nu een beetje in de soep gelopen is’, ging hij bijna fluisterend verder. Ze kon het bijna niet geloven, haar mond zakte open van verbazing. Was hij serieus? Kon dat? Kon dat alles verklaren? Al die keren dat hij zo vreemd deed, al die keren dat Karlijn haar afscheepte wanneer ze alleen thuis zat en voorstelde om iets te gaan drinken, alles wat ze met haar eigen ogen had gezien?

‘Ik, ehm’, stamelde ze. ‘Ik moet even zitten.’ Met haar hand zocht ze naar de rand van het bed naast haar en nam ze plaats. Bastiaan overbrugde de weinige afstand tussen hen in en kwam naast haar zitten. ‘Ik snap je reactie echt wel, ik zou ook flippen als het andersom was geweest. Maar ik zou dat toch nooit doen, ik hou veel te veel van je’, zei hij gevolgd door een kleine lach. Ze liet een kleine glimlach op haar gezicht komen, maar de traan die ze voelde opkomen kon ze niet bedwingen. ‘Ik had het mezelf allemaal wel wat anders voorgesteld, maar ik kan blijkbaar niets goed geheim houden’, ging hij verder terwijl hij zijn arm om haar schouders legde. Hij moest eens weten. Ze had morgen met twee vrouwen afgesproken, twee vrouwen waar ze nieuwsgierig naar was geworden, twee vrouwen die iets in haar hadden losgemaakt. Bovendien wist ze niet eens of ze wel met hem wilde trouwen. Het was niet alsof haar gevoelens nu ineens weer veranderd waren.

Die ene traan werden er al gauw meer. ‘Je huilt van geluk, hoop ik?’ zei Bastiaan met zijn zachte stem. Hij aaide over haar arm en boog meer naar haar toe. ‘Je gelooft me toch wel? Je mag mijn rekening checken, je zult me meteen geloven’.. Ze had gevoeld hoe hij naar haar keek, ze voelde zijn kus op haar wang, maar nu ze zo dicht bij elkaar zaten had ze hem nog niet diep in de ogen gekeken. Ze durfde bijna niet. Uiteindelijk keek ze recht in zijn ogen. Helaas op het verkeerde moment, want toen ze haar ogen op hem gericht had voelde ze dat haar handen werden gepakt en sprak hij vol overtuiging: ‘Want ik wil dat je mijn vrouw wordt, ik ben gek op jou. Ik wil je vragen op een hele mooie plek. Dit weekend sla ik over, want het verrassingseffect is nu weg. Maar laten we er een mooi weekend van maken.’

Zijn bruine ogen keken liefdevol naar haar. Ondanks dat hij er altijd voor haar, in de goede en in de slechte dagen, het deed haar ergens ook niet zo veel. Haar tranen veegde ze weg en ze voelde weer een soort boosheid opkomen.

Ze was boos op zichzelf omdat ze niets meer kon voelen voor zo’n goede, attente man. ‘Ik was zó ontzettend kwaad, Bastiaan.. Dat wil je niet weten. Op jou en Karlijn.. Ik was ook echt bang om mijn beste vriendin kwijt te raken.’ Hij ging met zijn hand door haar haren heen en gaf haar een kus op haar voorhoofd. ‘Weet ik schat, het spijt me ook heel erg.. Zal ik vragen of Karlijn langskomt? Dan kunnen we het er over hebben’. Ze voelde afweer van hem toen hij door haar haren ging en haar kuste op haar voorhoofd. Ze schoof een stukje naar achteren en ze stond toen op. Ze legde de kleren die ze nog steeds in haar armen had op het bed en liep richting de deur. ‘Weet ik nog niet, ik moet dit nog even verwerken’. Het moest hem vast opvallen dat ze niet heel enthousiast reageerde. Toch stelde hij haar de vraag: ‘Zullen we een wijntje drinken beneden’?

‘Dat is prima’ sprak ze en ze liep met een gehaaste pas naar beneden. Ze kon nog steeds niet bevatten dat Bastiaan haar ten huwelijk wilde vragen. Het was één grote brei in haar hoofd. Ze wist één ding zeker; ze zou het niet bij één wijntje houden. Ze wilde zichzelf verdoven.

Foto van: bellemarematt Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#76 Een doolhof vol verlangens

Bastiaan liep in één rechte lijn naar de keuken en toverde een fles wijn uit de koelkast. Alsof hij het ... Lees verder

Vorig deel

#74 Een doolhof vol verlangens

Zonder nog iets te zeggen draaide ze haarzelf om en liep ze terug naar de boom waar ze zojuist haar ... Lees verder

2 reacties
  1. 1 jaar geleden
    Miriam

    Wattt?! Dit zag ik niet komen.. Hij liegt hoor =D

    Beantwoorden
    • 1 jaar geleden
      suzanne bol

      hahahha jaa ik geloof t ook niet. weg met hem!

      Beantwoorden

Geef een reactie