Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#70 Een doolhof vol verlangens

‘Laat je me even weten of het uitkomt? Oh en trouwens.. Als ik iets wil, dan ga ik er voor. Weet je wat ik nog een keer zou willen? Jou in mijn bed, maar dat je dit keer blijft liggen. Je was de volgende ochtend nogal snel verdwenen namelijk, blijf je deze keer voor het ontbijt?’

Verbaasd en met een hele hoge hartslag las ze haar woorden. Waren ze dan wel met elkaar naar bed geweest? Ze was dus niet vergeten dat ze niet alleen sliep die nacht, ondanks de vele drankjes? Had ze überhaupt gemerkt dat ze wegging de volgende dag?

Ze werd weer meegenomen in gedachten. Het was die koude dag dat ze besloot de bus in te stappen, richting een warme kroeg om zichzelf op te warmen, omdat ze niet naar huis wilde. Dat lukte, in de kroeg was het warm en heter op het moment dat Sarah haar aansprak. Éen ding was duidelijk, ze werd meegezogen in de energie van haar. Van één wijntje, ging ze geleidelijk aan naar meer wijn. Vervolgens liet ze zichzelf meetrekken naar de dansvloer om daarna meegesleurd te worden naar een donkere personeelsruimte. Ook dat voelde goed, spannend en vertrouwd. Maar wat ze echt niet had verwacht had, was dat ze wakker zou worden in haar bed.

Door alle heldere herinneringen schreeuwde alles in haar lijf dat ze Sarah iets terug wilde sturen. Ondanks dat ze ergens hoopte dat er niets gebeurt was, bleef de nieuwsgierigheid naar haar. Misschien had het er ook mee te maken dat ze 0 vertrouwen had in haar man en in Karlijn. Het gevoel naar afleiding werd elke seconde groter. Ze bedacht vliegensvlug de tekst: ’Ik weet het verloop van de avond zeker wel, maar niet meer precies hoe die eindigde.. Laten we de avond open houden.. Stuur je me nog even je adres, ik weet het niet meer precies. X’

Ze liet zich vallen op haar bed met haar mobiel in haar handen. Met een kleine glimlach keek ze naar het gesprek op haar telefoon. Zou dit betekenen dat het Sarah geen klap uitmaakte dat ze een man en een stiefzoon had? Of zou dit betekenen dat zij haar Facebook profiel nog niet haar doorgrondt?

Ze werd meegenomen naar de bewuste avond met Sarah. Hoe hun lichamen ritmisch tegen elkaar aanbevolen en hoe Sarah de leiding nam over wat er gebeurde. Hoe Sarah zelfs zachtjes aan haar haar trok om haar vervolgens weer recht in de ogen aan te kijken met een sexy blik. Ze zag voor zich hoe hun lippen elkaar raakten en hoe innig dat was geweest. Ze zag voor zich hoe de vingertoppen van Sarah rustten bij de BH om vervolgens haar hand over de borst te leggen. Het was onwijs spannend geweest, maar ze had geen flauw idee hoe ze bij het huis van Sarah waren beland.

Haar gedachten gingen terug naar het huis van Sarah. Ze zag de gang voor zich, waar ze zich bevond toen ze het huis verliet. Ze zag een foto staan waar ze van schrok, waarschijnlijk de ex van Sarah, waar ze later achterkwam. Wat zou Sarah nou eigenlijk van haar willen? Zou ze alleen willen afspreken om haar te vergeten, of niet?

Zou het puur iets lichamelijks zijn, of was ze benieuwd naar haar als persoon? Ze begon de afspraak met Sarah een beetje te visualiseren. Ze zag Sarah voor zich, lachend, met een wijntje in haar hand. Ze visualiseerde hoe haar twee heldere ogen haar vragend aan zou kijken. Zij zou dan, op het juiste moment zonder gêne vertellen over haar Bastiaan en Roan. Zou Sarah dan haar ware aard laten zien, laten zien wat zij eigenlijk van haar wilde? Zou haar dat zou afschrikken of niet? Wat was ook alweer de naam van die ex, waar kwam Mel nou mee?

Ze zag het moment weer voor zich met Mel. Hoe ze samen op het station stonden een gesprekje te voeren over die avond ervoor bij Stairway. Ze dacht na, welke naam zei ze nou? Plots wist ze het weer. Larissa. Larissa was de ex van Sarah. Ze geloofde nooit echt dat iedereen een dubbelganger had, totdat ze foto van Larissa zag staan.

Ze kwam weer omhoog en stopte haar telefoon in haar (badjas) zak. “Ik kom er aan, Roan” riep ze naar beneden, voor het geval hij haar zou horen en hij zich afvroeg waar hij bleef. Ze haalde de pijnstillers uit het kastje en sprintte de trap af en liep richting de woonkamer, waar hij op de bank lag. “Hier, jongen” ze overhandigde hem de pijnstillers. Daarna vervolgde ze: “Ik ga nu even douchen, daarna moet ik me focussen op werk en vanmiddag ben ik even weg, is dat oké”? Hij knikte.

Waarom had ze niemand waarmee ze kon bespreken met datgene wat echt door haar hoofd heen ging? Zou ze nou alleen een lustobject zijn voor Sarah, een soort vervanging voor Larissa?

Ze dacht ook na over het huis van Karlijn, wat als ze niks kon zien op afstand? Zou ze dan de sleutel gebruiken die ze had van haar huis? Haar gedachten gingen ver, heel ver.. Ze draaide zich om en liep naar de badkamer. Ze liet haar badjas op de grond vallen en draaide de kraan open.

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Foto van: Go-tea 郭天 Flickr via Compfight cc
Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ en lees ze allemaal.
Volgend deel

#71 Een doolhof van verlangens

Ze liet de waterdruppels over haar lijf vallen en genoot van de aangename warmte. Constant werd ze meegesleurd in een ... Lees verder

Vorig deel

#69 Een doolhof vol verlangens

Net voor de deur voelde ze haar hart in haar keel. Had ze een pakketje besteld? Nee.. Toch? Verwachtte ze ... Lees verder

5 reacties
  1. 1 jaar geleden
    Marieke

    Ahh dit kan alle kanten op zo hoe gaat ze dat doen met mel dan??

    Beantwoorden
    • 1 jaar geleden
      Lisa

      Bedankt voor je reactie! Oeff.. Dat gaan we moeten zien

      Beantwoorden
    • 1 jaar geleden
      Yvonne

      Ze neemt mel gewoon mee naar sarah HAHA komt je fijne actie nog terug?? (A)

      Beantwoorden
  2. 1 jaar geleden
    Pamela

    Goed geschreven

    Beantwoorden

Geef een reactie