Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#7 Een doolhof vol verlangens

In haar hoofd speelde ze de komende confrontatie met haar man af. De verschillende reacties die hij kon geven, de mogelijke argumenten die zij kon gebruiken, de juiste woorden om te zeggen dat het haar speet. Ze ging alles af en bouwde zo een script in haar hoofd die haar door de moeilijke bekentenis heen moest loodsen. Nog vol in gedachten stapte ze uit de trein en vervolgde ze haar weg naar de bushalte.

Eenmaal in de bus sloeg de twijfel toe. Ze was er niet zo zeker meer van. Ze wilde hem niet kwijt. Wat als hij haar niet meer wilde? Wat als hij gelijk zijn spullen pakte en vertrok? Het was slechts vijf minuten met de bus van het station naar haar huis, maar alles speelde zich in slow motion af. Ze zat zo erg in haar hoofd dat ze haar halte miste. Ze keek naar buiten en zag dat ze al voorbij haar huis waren gereden. Vluchtig drukte ze op de stopknop. Haar voeten voelden zowaar nog zwaarder aan dan eerder op de avond. Ze kreeg haar benen nauwelijks nog vooruit. Ze kon dit niet, ze kon het hem niet vertellen en het risico lopen dat ze hem nooit meer zou zien. Ze moest dit voor zichzelf houden.

Met de sleutel al in het slot van de voordeur nam ze nog één keer diep adem. Ze draaide de sleutel om en stapte de warmte in. Ze hoorde haar man van boven gedag zeggen, maar reageren lukte haar niet. Snel keek ze nog even in de spiegel, van haar tranen was gelukkig niets meer te zien. Ze schopte haar schoenen uit bij de verwarming en hoorde Bastiaan de trap afkomen. Langzaam knoopte ze haar jas los.

‘Het is koud buiten he’, merkte haar man op. Ze knikte, ze durfde nog niets te zeggen, ze was bang dat haar stem haar in de steek zou laten en hij zou vragen wat er was. Bastiaan ging er verder niet op in. Hij opende de deur naar de woonkamer en liep naar binnen. Ze liet een diepe zucht ontsnappen en hing haar wollen jas aan de kapstok.

‘Had je die mooie grijze sjaal niet om?’, hoorde ze haar man ineens vanuit de woonkamer vragen. Fuck, dat was waar ook. Waar was haar sjaal? Haar sjaal waar ze altijd zo ontzettend mee liep te pronken. Ze kreeg het onmiddellijk benauwd toen ze besefte dat deze nog bij Sarah moest liggen. In alle haast en hectiek was ze haar lievelingssjaal vergeten.

‘Nee’, zei ze veel te zacht.

‘Heh’, hoorde ze terug vanuit de woonkamer.

‘Nee’, zei ze nog een keer. Ditmaal met meer kracht in haar stem. Ze schraapte haar keel en sloeg haarzelf in het gezicht. ‘Focus nou! Trut’, zei ze tegen haarzelf.

‘Nee, die was vies. Moet ik nog even wassen’, vervolgde ze met een serieuze stem. Ze hoorde haar man lachen vanuit de woonkamer.

‘Kom je? Het begint al bijna’, zei haar man. Ze schrok, ze was helemaal vergeten dat het vrijdagavond was. De avond waarop ze altijd samen fanatiek naar The Voice of Holland keken. Daar had ze nu helemaal geen zin in, maar ze moest wel. Als ze nu ineens anders zou gaan doen, zou dat natuurlijk opvallen. Ze strompelde met zware schouders de woonkamer in en nam plaats naast haar man op de bank. Haar glas wijn stond al klaar op de salontafel. Ze pakte het glas en liet zichzelf achterover in de bank vallen. Haar man sloeg gelijk zijn arm om haar heen zodra ze met haar rug de leuning van de bank raakte.

‘Hmm, lekker geurtje heb je op. Is die nieuw?’, vroeg hij.

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Foto van: Inti via Compfight cc
Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#8 Een doolhof vol verlangens

Haar man nam nog eens een flinke scheut adem. Ze stamelde wat, geen echte woorden, maar iets dat er als ... Lees verder

Vorig deel

#6 Een doolhof vol verlangens

'Ik weet het allemaal niet. Ik voel me zo rot en het ergste is nog wel dat ik me echt ... Lees verder

3 reacties
  1. 3 jaar geleden
    Lisa

    Hi Marianne,

    Bedankt voor je complimenten! Ik ben benieuwd.. Ik wacht het af!

    Beantwoorden
  2. 3 jaar geleden
    Ellen

    Je schrijft echt fijn! Zie het allemaal voor me maar nu moet ik weer een week wachten op hoe het verder gaat 🙁

    Beantwoorden
    • 3 jaar geleden
      Lisa

      Thanks! Wie weet schrijf ik binnenkort wel vaker dan 1x per week!

      Beantwoorden

Geef een reactie