Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#68 Een doolhof vol verlangens

De tune van haar wekker klonk luid. Té luid. Half gapend strekte ze haar arm om de wekker met een harde bons uit te zetten.

Ze rekte zich langzaam zich uit en ze strekte haar tenen. Ze zag alles in een flits voorbij komen. Melanie, Sarah, Bastiaan. Terwijl Bastiaan door haar hoofd schoot keek ze opzij. Hij lag er niet. Was hij al naar zijn werk? Hoe laat was het eigenlijk?

Ze draaide zich nog eenmaal stevig in haar dekens. Misschien was ze compleet gestoord. Het plan op haar thuiswerkdag was namelijk al bekend. Ze moest en zou Karlijn en Bastiaan betrappen..

Ze zag dat het al licht was buiten. Op haar thuiswerkdag werkte hij heel vroeg, het kon niet anders dan dat hij op zijn werk moest zitten.. Als hij niet stiekem naar haar beste vriendin was gegaan dan, naar Karlijn.

Langzaam sloeg ze de dekens van zich af, stapte ze uit bed en pakte ze haar grijze, onwijs fluffy badjas die ze één zomer terug had gekregen van Bastiaan. De zomer die zo speciaal was omdat Bastiaan op het randje van de dood had gelegen. Bastiaan was onderweg naar zijn werk toen hij werd geschept door een auto en het was kantje boord geweest. Sterker nog; de dokters spraken van een wonder. De angst die ze zag in zijn ogen was onbeschrijfelijk. Het waren lange dagen vol met twijfels of het nog goed zou komen. Uren had ze doorgebracht in het ziekenhuis en ze was nog nooit zo bang geweest om hem te verliezen. Al haar twijfels over hun stabiele, maar wel saaie relatie waren één klap weg. Ze kon en wilde hem niet meer in de steek laten.

Ze realiseerde zich dat ze veel van hem hield. Ze vond dat houden van genoeg moest zijn om samen te blijven. Want één ding was een feit, in de jarenlange relatie was hij nooit van háár zijde geweest waardoor zij hem niet kon en wilde loslaten. Ze moest het van haarzelf voor lief nemen dat de relatie al jaren kabbelde.

Ze liep naar beneden. Ze zag een gebruikt koffiekopje op tafel staan naast een bord met kruimels erop. Recht boven het aanrecht lieten de wijzers van de klok zien dat het tien uur was. Dat betekende dat Bastiaan al lang en breed op zijn werk zat.

Ze zette een kopje koffie voor zichzelf en tuurde naar buiten. Het zonnetje scheen tussen de bomen recht haar keuken in. Haar ogen zoefden over de pas gelegde tuin en ze droomde weg..

Ze zag in een split second de dag voor zich dat ze Mel haar massagesalon binnenstapte. Ze zag in gedachten de massagetafel staan met zichzelf er bovenop, liggend op haar buik. Ze beeldde zich in hoe Mel zei ‘probeer je te ontspannen’, terwijl ze een paar seconden daarna olie op haar schouders liet vallen.

Ze zag weer even voor zich hoe de warme handen van Mel met zachte stroken verspreidt met soepele bewegingen over haar lichaam gleden, startende bij bij haar schouders en nek om vervolgens via haar rug en onderrug naar haar bovenbeen en lies af te dwalen. Hoe ze zich daarna mocht omdraaien zodat Mel met haar zachte handen aan de voorkant kon beginnen.

Mel haar zachte handen vervolgden hun weg over haar buik, in een dalende beweging. Het verlangen naar haar werd met de minuut groter en ze voelde spanning door haar hele lijf razen.

Het koffieapparaat pruttelde steeds harder waardoor ze uit haar gedachten ging. Ze draaide zich om en liep naar het apparaat. Ze zette ze haar kopje eronder en terwijl de koffie liep, keerde ze terug in zichzelf en maakte zij het verhaal in haar hoofd af.

Ze visualiseerde zich hoe ze Mel haar hand zou pakken en haar hand in slowmotion naar de zijkant van haar slip zou begeleiden om stukje bij beetje haar te helpen naar de juiste plek.

Haar vlakke hand bewoog met zachte bewegingen langs haar lies, waardoor haar slipje steeds meer weg werd gedrukt. Haar hand kwam steeds meer rechtstreeks op haar huid en ze voelde steeds meer tintelingen in haar lichaam. Ze zag iets veranderen in de ogen van Mel. Een blik van lust, puur verlangen. Ze sloot haar ogen en probeerde elke beweging van Mel te voelen. Ze hoefde Mel haar hand niet meer te begeleiden want Mel liet haar hand op de vrij loop.

Al roerend in haar kopje ging ze steeds meer op in haar gedachten. Haar slip verdween millimeter voor millimeter… Mel haar hand kwam steeds dichterbij.. Haar vingertoppen raakte haar huid en een rilling over haar lichaam volgde.

Plots werd ze weggerukt uit haar gedachten. De bel, shit ze hoorde de bel. Ze herkende haar deurbel uit duizenden. Ze vloekte en ze schuifelde naar de deur. Wie kon dat zijn?

Foto van: benjaflynn Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#69 Een doolhof vol verlangens

Net voor de deur voelde ze haar hart in haar keel. Had ze een pakketje besteld? Nee.. Toch? Verwachtte ze ... Lees verder

Vorig deel

#67 Een doolhof vol verlangens

Ze hoopte dat ze stil kon blijven liggen, maar ze had haar twijfels. Ze had jeuk, precies tussen haar schouderbladen ... Lees verder

6 reacties
  1. 1 jaar geleden
    Anita

    Leuk!

    Beantwoorden
  2. 1 jaar geleden
    Marieke

    Jaaa nieuw delen! Snel lezen

    Beantwoorden
  3. 1 jaar geleden
    suzanne bol

    woow 2 delen gelijk

    Beantwoorden

Geef een reactie