Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#67 Een doolhof vol verlangens

Ze hoopte dat ze stil kon blijven liggen, maar ze had haar twijfels. Ze had jeuk, precies tussen haar schouderbladen in. Ze wist dat als ze ging krabben, hij misschien net de hoek om zou komen. Maar ze hield het bijna niet meer.

Ze verbeet zich. Ze kneep in haar eigen linkerhand om daar de focus op te leggen. Ze bleef rustig liggen terwijl ze zijn voetstappen steeds harder hoorde tikken op de houten vloer.

Ze hoorde een deur.. Haar hart bonkte in haar keel. Al vrij snel merkte ze op dat het niet slaapkamerdeur was, maar de badkamerdeur. Gelukkig. Kon ze nu even krabben? Het zou vast even duren voordat hij binnen zou stappen.. Het liefst pakte ze haar telefoon om te zien of ze al een berichtje terug had van Mel, maar ze moest prioriteiten stellen.

Behendig strekte ze haar arm om bij het plekje te komen. Intens opgelucht was ze, toen ze op tijd haar arm weer onder de dekens had en Bastiaan hun kamer in kwam.

Ze merkte dat hij zijn best deed niet teveel geluid te maken. Ze had haar ogen al dicht gedaan toen hij als een grote lepel om haar heen ging liggen. Ze voelde zijn grote arm om haar lichaam en rook een geur van pepermunt toen hij haar kuste op haar wang.

Ze moest toegeven aan zichzelf dat hij een vertrouwde geur had. Heel even, dacht ze niet aan haar problemen. Aan Mel of Sarah. Héél even vroeg ze zich niet af of Sarah haar hele profiel op Facebook al had bekeken en of ze een bericht terug had gestuurd op haar vraag wanneer ze haar weer zou zien.

Ook dacht ze niet aan Mel, met wie ze, wanneer Mel akkoord zou gaan dan, gewoon weer een afspraak zou hebben staan. Last but not least, zag ze niet het beeld van Karlijn en Bastiaan voor zich.

“Ik hou van jou”, klonk het zacht bij haar oor. Langzaam werd ze weer terug getrokken in de realiteit. Ze rilde door zijn warme adem. Ze vroeg zich af of hij vermoedens zou kunnen hebben. Vermoedens dat ze toch wakker was.

Ze wist niet wat ze aan moest met haar gevoelens. Het voelde vertrouwd met hem, maar ze wist van zijn spelletjes. Ze voelde zich onrustig en rilde nog steeds lichtelijk.

Uit angst, dat hij misschien zou doorhebben, gaf ze antwoord: “Hey. Ik sliep al, heel diep zelfs. Ik doe weer even mijn ogen dicht, oké?”

Hij liet haar vingers door haar haren gaan. “Tuurlijk liefje, slaap zacht”.. Hij draaide zich om en viel in een diepe slaap wat zich kenmerkte door zijn zachte gesnurk.

Na een paar minuten pakte ze haar telefoon die ze onder haar kussen had geschoven. Bingo, reactie van Sarah én van Mel. Mel antwoordde: ‘Goed plan, 16:00?’, waardoor de afspraak voor 2 dagen later vaststond. Sarah reageerde: ‘Kom je overmorgen wijn drinken’?

Een beetje afwezig las ze het bericht nog een keer en nog een keer. Ze wilden haar allebei zien op dezelfde dag..

Haar verstand ging op de regelmodus. Wanneer ze een paar uurtjes vrij zou vragen van werk, was het een optie. Ze wilde eigenlijk op Sarah haar profiel kijken, maar ze voelde hoe ze steeds meer moe werd.. Haar ogen vielen langzaam dicht en uren later, werd ze wakker van haar wekker.

Foto van: starmilky Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#68 Een doolhof vol verlangens

De tune van haar wekker klonk luid. Té luid. Half gapend strekte ze haar arm om de wekker met een ... Lees verder

Vorig deel

#66 Een doolhof vol verlangens

Er ging van alles door haar hoofd heen bij het lezen van Mel's bericht, maar haar vingers leken niet aangestuurd ... Lees verder

Geef een reactie