Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#66 Een doolhof vol verlangens

Er ging van alles door haar hoofd heen bij het lezen van Mel’s bericht, maar haar vingers leken niet aangestuurd te worden om een reactie te typen. Ze hoorde haarzelf volmondig ‘ja’ schreeuwen in haar hoofd en ook haar lichaam snakte naar ontspanning, alleen verloor dat gevoel ergens halverwege het contact met haar vingertoppen. Ze reageerden niet op dat waar ze zo naar op zoek was momenteel. Ze wilde de rust in haar hoofd, de ontspanning, de helende werking van knedende vingers over haar lichaam, ze wilde uit haar hoofd getrokken worden en even een pauze van de vele gedachten die momenteel de dienst van haar uitmaakten. Ze wilde rust. Ze wilde rust, maar ze wilde ook aandacht. Ze wilde gewild zijn.

Hoe kon Bastiaan dit doen? Hoe kon hij het in zijn debiele hoofd halen om met haar beste vriendin te klooien? Hoe lang zou dit wel niet aan de gang zijn en hoe kon ze zo dom zijn? Zo blind voor wat er om haar heen gebeurde? Vriendinnen waarschuwden haar al in het begin voor hem, vriendinnen die ze verwaarloosde en na een gegeven tijd niet eens meer sprak omdat ze daar geen tijd meer voor kreeg. Ze deed alles samen met Bastiaan en de mensen die met hem bevriend waren. Dat waren de enige mensen in haar leven geworden. Bastiaan, zijn vrienden en Karlijn, de enige vriendin die ze zelf nog sprak. Karlijn..

Met haar blik weer terug op de spiegel gericht zag ze de eerste tranen langs haar wang lopen. Lang had ze ertegen gevochten, maar nu leken ze toch een manier gevonden te hebben om te ontsnappen. Snikkend draaide ze de kraan open en ving ze het water op met haar handen om haar gezicht er vervolgens in te laten zakken. Ze vroeg haarzelf af waarom dit haar eigenlijk zo erg raakte, waarom het haar toch zeer deed en waarom ze er nu alsnog tranen om moest laten.

Ze duwde hem de laatste weken steeds verder weg, ze verzon smoesjes om niet te lang met hem in dezelfde ruimte te hoeven zijn en om onder enig contact met hem uit te komen, zelfs het fysieke. Het fysieke contact waar ze zo lang naar verlangde en al een hele poos ontbrak tussen haar en Bastiaan en nu hij toenadering zocht wilde ze het niet. Ze wilde het niet meer, ze wilde niet meer door hem aangeraakt worden, en toch deed het pijn als hij dat wel bij een ander zou doen. De muur die haar vertelde dat ze klaar was met Bastiaan leek misschien niet zo sterk te zijn als ze dacht. Ook al wilde ze geen fysiek contact meer met hem en was ze liever ergens anders, bij iemand anders, het idee dat hij een andere vrouw aanraakte.. Het voelde kut.

Enkele minuten later vond ze haarzelf diep weggestopt onder de dekens van haar bed, opnieuw in gevecht met haar gedachten. Ze wist niet goed meer wat ze moest doen. De gedachten aan een affaire van Bastiaan en Karlijn liet haar niet meer los. Er was ook niemand om ermee over te kunnen praten, al haar vriendinnen sprak ze niet meer en bij Karlijn kon ze vanzelfsprekend hier ook niet mee terecht.

Ze bleef maar denken. Moest ze wel of niet naar mel gaan? Als ze iets wilde was het ontspanning.. Maar dan zou ze Bastiaan misschien mislopen en niet kunnen betrappen met Karlijn..

Ze pakte haar mobiel: “Morgen komt het niet zo goed uit, hoe zit je een dagje later?”

Ze trok het kussen wat meer omhoog en legde haar mobiel eronder. Met wat ademhalingsoefeningen probeerde ze haar hartslag wat naar beneden te krijgen. Het leek te werken want haar ogen vielen langzaam dicht..

Plots sperde haar ogen weer wagenwijd open. Gestommel op de trap, dat moest Bastiaan wel zijn.

Foto van: samuele.dangelo Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#67 Een doolhof vol verlangens

Ze hoopte dat ze stil kon blijven liggen, maar ze had haar twijfels. Ze had jeuk, precies tussen haar schouderbladen ... Lees verder

Vorig deel

#65 Een doolhof vol verlangens

Bloosde hij echt? Ze bleef hem aankijken en zag de rode gloed op zijn wangen alsmaar intenser worden. Hij bloosde ... Lees verder

16 reacties
  1. 1 jaar geleden
    Francien

    Spannend 😉 Meer?

    Beantwoorden
  2. 1 jaar geleden
    Angela

    Wauww jij kan echt heel spannend en mooi schrijvenn zeg. Balen dat er geen volgende deel is nog ik heb alles gelezen nu en wil zo graag verder

    Beantwoorden
  3. 1 jaar geleden
    Claudia

    Hoe gaat het verderr?!?!

    Beantwoorden
  4. 1 jaar geleden
    Carla

    Geen vervolg nog?!?!

    Beantwoorden
  5. 1 jaar geleden
    Eva

    Zo herkenbaar schrijf je <3

    Beantwoorden
  6. 1 jaar geleden
    Sally

    Hoe gaat t verder?!?! Spannend altijd

    Beantwoorden
  7. 2 jaar geleden
    Lieke

    Shit ze komt nooit van die bastiaan af 😀

    Beantwoorden
  8. 2 jaar geleden
    suzanne bol

    omg een nieuwe! zo vaak gekeken haha. weer spannend!!

    Beantwoorden

Geef een reactie