Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#64 Een doolhof vol verlangens

‘Schat, gaat het wel?’, hoorde ze Bastiaan aan de andere kant van de wc deur zeggen. ‘Je zit al een tijdje op de wc, het eten is al koud nu’, ging hij op een rustige toon verder. Dat was waar ook, ze was de tijd helemaal uit het oog verloren en besefte niet dat ze nu al langer dan een kwartier op de wc moest zitten. Ze was er helemaal niet mee bezig ook, haar hoofd zat te vol met allerlei gedachten. Van het accepteren van Sarah’s vriendenverzoek tot aan haar man die haar bedroog. Waarschijnlijk met Karlijn, die bitch, en dat moest zich dan haar beste vriendin noemen. Hoe kon ze?

Had ze dan toch gelijk? Nee, ze kon het zich niet voorstellen. Hij en Karlijn, samen. Ze konden dan wel nooit echt met elkaar overweg, maar alles wees toch in die richting? Ze had ze zelfs samen gezien. Misschien loog Karlijn wel over die zogenaamde vage verrassing die Bastiaan haar wilde geven. Misschien was het niets meer dan een leugen om hun hele affaire te verdoezelen, daar was ze tenslotte goed in. Zich overal onderuit kunnen praten.

‘Schat?’, klonk het nog een keer uit de mond van Bastiaan. ‘Gaat het?’ Wederom was ze in gedachten verzonken. Ze zocht naar een manier om zich van Bastiaan los te kunnen maken vanavond en om niet met hem op de bank te hoeven zitten. Ze had alles behalve behoefte aan contact met hem, in welke vorm dan ook, want ze wist waar het naartoe zou leiden. Ze had hem al twee keer afgewimpeld het afgelopen uur, hij zou het waarschijnlijk nog een paar keer proberen. Misschien had hij wel gemerkt dat ze iets door had en was dat de reden waarom hij ineens intiem met haar wilde zijn sinds het afgelopen weekend.

‘Schat?’, vroeg Bastiaan opnieuw met een iets hoger volume.

‘Ja’, antwoordde ze een beetje stamelend tot ze zich ineens besefte dat ze helemaal geen smoes hoefde te verzinnen om onder het contact met haar man uit te kunnen komen. Ineens drong het door dat Bastiaan haar al een uitweg had geboden door haar te vragen of alles goed ging.

‘Voel me niet zo lekker’, sprak ze zachtjes. ‘Ik werd een beetje misselijk.’

‘Kan ik iets voor je doen?’, hoorde ze Bastiaan vrijwel meteen vragen. Zonder een antwoord te geven stond ze langzaam op, schoof ze haar telefoon terug in haar broekzak en trok ze de wc door.

‘Nee’, zei ze ten slotte, terwijl ze met een iets te grote zwaai de deur opende waardoor Bastiaan een beetje lacherig achteruit stapte.

‘Hey, wel uitkijken hé jij!’, proestte hij er met een lach op zijn gezicht uit. Met een gespeelde glimlach beantwoordde ze zijn opmerking. ‘Gaat het wel?’, vervolgde Bastiaan snel.

‘Denk het wel. Ik ga nog wel even wat proberen te eten en dan maar snel naar bed toe’, antwoordde ze. De samengetrokken lippen van Bastiaan gaven zijn teleurstelling bloot. Hij had natuurlijk een heel ander verloop van de avond in gedachten gehad. Snel liep ze terug door de tussendeur en richting de salontafel waar ze haar bord eerder had neergezet. Met een diepe zucht liet ze haarzelf neerzakken op de bank terwijl het krakende laminaat haar vertelde dat Bastiaan inmiddels ook richting de salontafel liep. Vlug griste ze de afstandbediening van de salontafel af en drukte ze de televisie aan voor wat afleiding. Ze hoopte dat ze op die manier minder direct met Bastiaan hoefde te praten.

‘Gaat het al weer wat beter met je?’, vroeg Bastiaan toen hij op een gepaste afstand naast haar op de bank neerplofte. Ze knikte, ze knikte alleen maar en deed de televisie nog een klein beetje harder voordat ze het bord van de salontafel oppakte en op haar schoot nam. Met elke kleine hap schoten de gedachten door haar hoofd heen. Hoe lang zou het al spelen? Hoe lang zou Bastiaan al bezig zijn met Karlijn? Misschien wel vanaf het begin, misschien was die ongemakkelijke sfeer tussen hun juist een soort schijnvertoning om er nooit iets achter te gaan zoeken. Wie zou überhaupt iets verwachten tussen twee personen wanneer ze nauwelijks een woord wisselden met elkaar? Laat staan dat ze zich in dezelfde ruimte bevonden, Bastiaan ging meestal gelijk weg wanneer Karlijn langskwam. Misschien speelden ze dat spelletje wel vanaf de eerste dag, vanaf het moment dat ze Karlijn aan hem had voorgesteld.

Af en toe probeerde ze vanuit haar ooghoeken haar man te bestuderen en keek ze hoe hij in een rap tempo de ene na de andere hap wegwerkte starend naar de televisie. Wat een klootzak was het ook, wat een enorme klootzak. Hoe kon hij dit doen?

Net op het moment dat ze haar laatste hap tot zich nam, hoorde ze de telefoon van Bastiaan trillen. Ze draaide haar hoofd naar hem toe en keek hem strak aan. ‘Stoort iemand ons nou tijdens het avondeten?’, sprak ze een beetje lacherig om geen argwaan op te wekken.

‘Ja, blijkbaar’, zei Bastiaan met een volle mond. Het klopte niet. Zijn houding en gezichtsuitdrukking pasten niet bij de woorden die hij zo ongeïnteresseerd wilde overbrengen. Alsof het hem allemaal maar niets deed, alsof hij niet onwijs nieuwsgierig zou zijn naar wie hem zojuist iets gestuurd had. ‘Ik kijk zo wel’, vervolgde hij nonchalant nadat hij het eten in zijn mond had doorgeslikt. Ze draaide haar hoofd weer weg om hem even zo snel weer terug te draaien. Zag ze Bastiaan nou blozen?

Foto van: sniggie Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#65 Een doolhof vol verlangens

Bloosde hij echt? Ze bleef hem aankijken en zag de rode gloed op zijn wangen alsmaar intenser worden. Hij bloosde ... Lees verder

Vorig deel

#63 Een doolhof vol verlangens

Haar mond zakte open van verbazing. Hoorde ze dat nou echt? Vroeg hij nou echt wanneer hij weer kon langskomen? ... Lees verder

14 reacties
  1. 2 jaar geleden
    Francien

    Hoe gaat het verder?!!

    Beantwoorden
  2. 2 jaar geleden
    Eva vdw

    Ben weer helemaal bij! Het is altijd een feestje om je delen te lezen en onwijs meeslepend nog steeds. Lobi

    Beantwoorden
  3. 2 jaar geleden
    Carla

    Ooo wat goed deel weer!

    Beantwoorden
  4. 2 jaar geleden
    Sally

    Spannenddd en je schrijft zo heerlijk fijn! Ik kijk uit naar het volgende deel

    Beantwoorden
  5. 2 jaar geleden
    Miriam

    Wow dit is echt goed. Ik hou van dit!

    Beantwoorden
  6. 2 jaar geleden
    Miriam

    Wow deze is echt goed. Ik hou van dit!

    Beantwoorden
  7. 2 jaar geleden
    Marloes

    omgg

    Beantwoorden

Geef een reactie