Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#63 Een doolhof vol verlangens

Haar mond zakte open van verbazing. Hoorde ze dat nou echt? Vroeg hij nou echt wanneer hij weer kon langskomen? Met wie was Bastiaan, haar man, in hemelsnaam aan het bellen? Alles in haar wilde nu de trap op rennen om hem er op aan te kunnen spreken, maar ze bleef verstijfd staan. Haar benen weigerden haar lichaam ook maar een centimeter te verplaatsen.

‘Is goed, dan zie ik je morgen’, hoorde ze hem vervolgens zeggen. Vlug draaide ze haarzelf om en liep ze terug de keuken in om het bord weer op het aanrecht te zetten. Voet voor voet hoorde ze hem van de trap af komen terwijl zij in slowmotion bestek uit de la haalde. Er sprongen tranen in haar ogen van paniek en boosheid, ook al deed ze er alles aan om er niet aan toe te geven, maar ze voelde zich zo lamgeslagen. Zijn schoenen tikten inmiddels op het laminaat dus hij bevond zich slechts enkele meters van de keuken.

‘Lieverd, wat ruikt het weer heerlijk’, hoorde ze aan. Stug bleef ze naar het bord voor haar staren, ze wilde geen gesprek aangaan met hem. Niet nu, niet nu haar tranen waarschijnlijk zichtbaar waren en ze geen idee had wat ze met hetgeen dat ze hoorde aanmoest. Snel veegde ze haar tranen weg.

‘Eten we aan tafel of op de bank?’, vroeg Bastiaan vervolgens. Ze slikte een paar keer en draaide zich toen om. Zijn ogen keken onschuldig, zou ze het verkeerd hebben verstaan? Nee dat kon niet, ze hoorde zijn zinnen letterlijk.

‘Laten we maar op de bank eten’, zei ze maar snel. In één rechte beweging liep ze naar de salontafel toe en plaatste ze het bord voor haar neer. Ze hoorde hem achter haar aankomen, maar als ze ergens geen zin in had nu, was het wel om hem dicht in haar buurt te hebben. Het was te laat, zijn parfum rook steeds sterker waardoor ze het niet kon laten om te kijken hoe ver hij verwijderd was van haar. Ze draaide zich om en keek Bastiaan recht in de ogen aan. Shit, hij stond op nog geen halve meter afstand en zette nog een stap naar voren.

‘Lieverd, ik heb je gemist vandaag.’ Hij boog zich voorover en overviel haar met een kus op haar lippen. Wederom was ze verlamd, ze deed geen stap achteruit. Ze liet het gebeuren, maar probeerde vooral niet te diep in zijn ogen te kijken. Zijn lippen lieten de hare los om vervolgens zachtjes te fluisteren. ‘Weet je waar ik zin heb?’, klonk het. Ze keek hem kort aan en schudde haar hoofd. ‘Ik heb zo’n zin om jou te verwennen.. Dat wil je niet weten.’ Zijn lippen kwamen opnieuw naar voren en hij sloot ze om haar onderlip heen. Langzaam zoog hij op haar onderlip, terwijl hij zijn handen om haar middel sloeg. Ze kuste zacht terug om snel daarna het innige contact te verbreken.

‘Ik moet even naar de wc.’ Ze stapte iets naar achter en liep toen met een halve cirkel om hem heen richting de tussendeur. Het moet raar overgekomen zijn, dat kon niet anders. Ze onderbrak voor de tweede keer vanavond de toenadering van Bastiaan, maar het kon haar dit keer niet eens schelen. Ze was aangedaan. Nog voordat ze de tussendeur bereikte hoorde ze hem zeggen dat ze op moest schieten voordat het eten koud werd, maar reageren erop deed ze niet.

Afschuw kwam naar boven. Haar eigen man, haar fucking eigen man, zou hij haar bedriegen? Niet dat zij veel beter bezig was met Sarah, of Melanie. Maar dat voelde anders en dat was anders, toch? Ja, het was totaal anders. Ze had het nooit bewust opgezocht, ze scheepte Sarah zelfs af nadat ze zich zo schuldig voelde en had haar sindsdien niet eens meer gesproken. Niet in persoon en zelfs niet via een bericht of sms. Ze was gewoon vertrokken zonder iets te zeggen en via de achterdeur uit haar huis geslopen. Dit was compleet anders, Bastiaan deed iets bewust en van wat ze hoorde moest het al langer aan de gang zijn. Hoe kon hij dit doen?

Zodra ze zich in de wc bevond griste ze haar telefoon uit haar broekzak. Ze opende meteen Facebook en zag wederom het vriendschapsverzoek van Sarah. Langzaam liet ze haarzelf zakken op de wc en verdronk ze in de ogen die straalden op haar profielfoto. Het duurde even voordat ze haar gedachten kon herpakken en in een opwelling ging ze terug naar het beginscherm van Facebook en accepteerde ze Sarah haar uitnodiging. Het kon haar niks meer schelen. Niet wie het kon zien dat ze vrienden waren geworden noch dat ze Sarah nu alles in haar leven openbaarde. Haar relatie, haar man, zijn kind, alles.

Het bericht naar haar was snel getypt: ‘Wanneer zie ik je weer?’

Foto van: same indifference Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#64 Een doolhof vol verlangens

'Schat, gaat het wel?', hoorde ze Bastiaan aan de andere kant van de wc deur zeggen. 'Je zit al een ... Lees verder

Vorig deel

#62 Een doolhof vol verlangens

Zijn warme adem blies langs haar oor heen, ze werd compleet overvallen. De haren in haar nek sprongen overeind toen ... Lees verder

13 reacties
  1. 2 jaar geleden
    Melis

    En Mel dan?!?

    Beantwoorden
  2. 2 jaar geleden
    Manouk

    Komt er nog een vervolg? Leuk om je blog te zien in een salon

    Beantwoorden
  3. 2 jaar geleden
    Carla

    O wat spannend dit deel is echt goed. Ik leef echt mee met haar

    Beantwoorden
  4. 2 jaar geleden
    Sally

    Ohshit hoe gaat sarah reageren nu?? Is dit waargebeurd? 😮

    Beantwoorden
  5. 2 jaar geleden
    Lieke

    Woww wtf wtf wtf.. ik-moet-verder-lezen-nu! En ik wil een boek!

    Beantwoorden
  6. 2 jaar geleden
    Anita

    Spannend hor

    Beantwoorden
  7. 2 jaar geleden
    suzanne bol

    omg! toch wel dus :'( goed dat ze sarah wat stuurt zeg

    Beantwoorden

Geef een reactie