Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#56 Een doolhof vol verlangens

Verstijfd bleef ze naar de melding op haar telefoon staren en voelde ze een lichte paniek opkomen. Sarah had haar gevonden op Facebook, Sarah. Dé Sarah. Ze had geen idee hoe ze hierop moest reageren, laat staan wat ze met de uitnodiging moest doen. Accepteren was geen mogelijkheid zonder dat ze haar een kijkje in haar ‘echte’ leven zou gunnen. Ze zou de foto’s zien van Bastiaan en Rian en al snel in de gaten hebben dat ze nooit helemaal eerlijk tegen haar is geweest. Misschien zou ze het wel doorspelen aan Bastiaan, ze kende haar niet goed genoeg om haar reactie te kunnen voorspellen. Als ze dat wel had gekund, zou ze het allang al ter sprake hebben gebracht waarschijnlijk.

Met zenuwachtige vingers drukte ze op de uitnodiging en opende ze het profiel van Sarah. Ze schrok bij de aanblik van de vriendenlijst op Sarah haar profiel, zou Sarah ook haar vriendenlijst kunnen zien? Snel opende ze de instellingen van haar eigen profiel en kwam ze enigszins tot rust bij het zien van haar privacyinstellingen.

Alleen haar vrienden konden haar vriendenlijst en de berichten en foto’s op haar profiel zien, alleen haar vrienden. Sarah zou naast haar profielfoto verder dus niets gezien kunnen hebben. Het bedaarde haar onrustige gevoel een beetje en liet haar beseffen dat ze haar uitnodiging ook nooit zou kunnen accepteren. Niet zonder dat het een gevolg voor haarzelf en misschien zelfs haar relatie met Bastiaan zou hebben.

Voor ze er erg in had denderde de trein al het station in en werd ze gedwongen op te staan en zich even los te maken van de vele gedachten over Sarah. Zodra ze uit de trein stapte bladerde ze weer langzaam door de vriendenlijst van Sarah heen terwijl ze richting de uitgang van het station liep. Plotseling bleef ze staan. Ze zag niet alleen Melanie in haar lijst staan, maar ook degene die ze in de foto bij Sarah in de woonkamer zag staan. Degene die zo erg op haarzelf leek; Larissa.

Aarzelend opende ze haar profiel en bekeek ze de foto’s die openbaar waren. Het was bijna angstaanjagend hoeveel overeenkomsten ze met elkaar hadden; van het haar en de lichaamsbouw tot aan de kleine kuiltjes in haar wangen wanneer ze haar lach liet zien. Ze leken enorm veel op elkaar, te veel. Sarah’s interesse in haar kon met een type als Larissa als ex niet meer puur en echt zijn, er waren teveel overeenkomsten tussen hun beide.

Ze keek verbaast op toen ze zag dat ze op nog geen vijf meter van Karlijn haar woning was verwijderd. Compleet in gedachte en in haar telefoon gedoken was ze op automatisme naar haar huis gelopen.

‘Hey, schat’, hoorde ze vanuit de deuropening haar al toegeroepen worden. ‘Ben je er eindelijk.’ Karlijn stond haar met een grote glimlach op te wachten. Snel sloot ze Facebook af en drukte ze haar telefoon weg in haar broekzak. De omhelzing die volgde voelde wat ongemakkelijk, niet persé vanuit Karlijn, maar meer vanuit haarzelf. Ze worstelde nog altijd met het idee dat Karlijn en Bastiaan iets voor haar achterhielden, ookal ontkrachte Karlijn dat eerder vandaag nog aan de telefoon. Iets klopte er niet.

‘Dus’, sprak Karlijn terwijl ze een glas rode wijn inschonk voor haar en haarzelf. ‘Vertel, je was nog een keer bij Sarah geweest?’

‘Klopt’, antwoordde ze terwijl ze haar blik weg wende van Karlijn en naar het volle wijnglas keek op de salontafel voor haar. ‘Zaterdagavond gelijk weer.’

‘Waarom heb je het niet gelijk verteld dan? Je weet toch dat je me alles kan vertellen’, zei Karlijn. Ze keek op van haar wijnglas en trok een vertwijfeld gezicht naar Karlijn.

‘Ik.. ik. Ik weet niet’, strompelde ze een beetje. ‘Ik hoorde zaterdag van Bastiaan dat je me gebeld had en dat hij je gesproken had. Ik was bang dat je iets over Sarah gezegd zou hebben, omdat ik je gestuurd had dat ik het hem zou vertellen en toen je daarna dus niet meer opnam was ik naar je toegegaan. Ik zag je met Bastiaan en ik schrok gewoon. Ik wist niet wat ik moest doen of denken. Toen je me terug belde en ik je vroeg of je wist waar Bastiaan was, zei je ook nog dat je dat niet wist.’

Ze zag Karlijn geschrokken naar haar kijken.

Foto van: K.G.Hawes Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#58 Een doolhof vol verlangens

Zonder antwoord te geven op de vragen van Karlijn staarde ze onafgebroken naar het scherm van haar telefoon, maar dat ... Lees verder

Vorig deel

#55 Een doolhof vol verlangens

Fuck, wat moest ze nu? Het leken minuten te duren, maar het konden slechts enkele seconden zijn dat Melanie het ... Lees verder

14 reacties
  1. 2 jaar geleden
    Sabine

    Heel spannend verhaal! Ik heb nog niet alles gelezen, maar ga dat zeker doen. Heerlijk hoe je schrijft

    Beantwoorden
  2. 2 jaar geleden
    Carla

    Weer zo spannend deel. Wil zo graag weten hoe dit gaat aflopen 🙁

    Beantwoorden
  3. 2 jaar geleden
    Vereen

    Nice hoooor

    Beantwoorden
  4. 2 jaar geleden
    Manon

    Weer zo spannend voor de verandering hahahah. Dit is niet goed voor me hoor steeds wachten op volgende en dan elke x weer zo spannend einde pff

    Beantwoorden
  5. 2 jaar geleden
    Miriam

    ohhh komt het nu uit wat er speelt tussen hun?? je schrijft zo goed

    Beantwoorden
  6. 2 jaar geleden
    Lieke

    Denk ook dat meer is tussen karlijn en bastiaan. Benieuwd hoe ze gaat reageren erop

    Beantwoorden

Geef een reactie