Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#53 Een doolhof vol verlangens

Razendsnel schoten er honderden gedachten door haar hoofd heen. Wat als Mel in haar telefoon zou kijken? Nee, ze zou niets kunnen zien zonder haar wachtwoord in te voeren. Maar wat als Bastiaan, Sarah of misschien Karlijn in de tussentijd gebeld hadden of haar een bericht hadden gestuurd? Dat zou Mel wel kunnen zien. De gedachten dat Mel iets over haar privé leven te weten zou komen drukten zwaar op haar schouders. Het voelde alsof ze de controle kwijt raakte, de controle die ze niet snel uit handen wilde geven. Het maakte haar te kwetsbaar, te kwetsbaar.

Deels in gedachten verzonken staarde ze naar het station dat ze in de verte al zag liggen. Ze kon de trein nog halen om zo binnen een kwartier bij Karlijn voor de deur te staan, maar dat zou betekenen dat ze haar telefoon in de salon zou moeten laten liggen. Vloekend praatte ze op haarzelf in. Hoe kon ze zo dom zijn om haar telefoon daar achter te laten? Het was altijd het eerste wat ze pakte wanneer ze de deur uit ging en het laatste wat ze weglegde wanneer ze ging slapen. Ze baalde van zichzelf. De keuze om terug naar de salon te gaan, was dan ook geen echte keuze meer. Ze moest, ze moest haar telefoon hebben.

Binnen enkele momenten zag ze haarzelf alweer voor de massagesalon staan en nam ze nog eenmaal met een diepe zucht adem voordat ze de deur open deed. Haar hartslag sloeg sneller dan normaal toen ze de dame achter de balie zag zitten.

‘Ik ben mijn telefoon vergeten, mag ik even teruglopen naar de kamer waar ik net ben behandeld?’, hoorde ze haarzelf met een verhoogde ademhaling zeggen. De snelle pas waarin ze terug naar de salon was gelopen had, naast de drukte van de hele situatie, duidelijk enige invloed op haar lichaam gehad.

De dame achter de balie lachte vriendelijk naar haar. Ze oogde vrij jong met haar zwarte lokken die tot ver over haar schouders reikten. ‘Mel is nu bezig met een klant, ik zal even kijken of ik haar kan storen. Zou je hier even kunnen wachten?’, antwoordde ze met een zachte stem.

Ze knikte. ‘Natuurlijk’, sprak ze direct terug. Wiebelend stond ze op haar benen terwijl de receptioniste de gang in liep en halverwege rechtsaf de kamer in sloeg waar ze een klein half uur geleden nog zelf lag. Het duurde niet lang voordat ze de receptioniste terug de kamer uit zag komen met een telefoon in haar handen, haar telefoon. Ze wilde nog net geen vreugdedansje doen.

De dame overhandigde haar de telefoon en keek haar met een klein glimlachje aan. ‘En je moest de groeten hebben van Mel’, zei ze terwijl ze haar de telefoon aanreikte. Lachend nam ze de telefoon aan, bedankte haar en liep snel weer richting de deur. Als ze opschoot kon ze de volgende trein nog halen, dan zou ze niet al te lang na Karlijn bij haar huis aankomen. Vliegensvlug opende ze de deur en trok ze hem achter haar dicht.

Voordat ze in diezelfde snelle pas als eerder richting het station zou lopen ontgrendelde ze haar telefoon. Drie gemiste oproepen en een bericht van Bastiaan. ‘Bel me even terug, ik moet je spreken’, stond er op het scherm van haar telefoon. Er gleed een koude rilling over haar ruggengraat bij het zien van zijn bericht. Hij zou toch niets weten of vermoeden? Ze hing met haar vinger boven het icoontje om Bastiaan te bellen, maar erop drukken kostte haar enorm veel moeite. Iets hield haar tegen, iets in haar wilde zijn bericht en oproepen het liefste gewoon negeren.

De vele mogelijkheden waarom Bastiaan haar zo nodig moest spreken spookten nog door haar hoofd heen wanneer ze de kiestoon van haar telefoon hoorde gaan. Ze belde al. Ze belde Bastiaan al.

Foto van: wuestenigel Flickr via Compfight cc

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#54 Een doolhof vol verlangens

Het duurde slechts een paar seconden voordat ze de warme stem van Bastiaan door haar telefoon hoorde komen. 'Hey, lieverd', ... Lees verder

Vorig deel

#52 Een doolhof vol verlangens

De al minimale afstand tussen hun werd kleiner en kleiner tot niet Mel, maar zij zelf, een stapje naar achter ... Lees verder

9 reacties
  1. 2 jaar geleden
    Sandra

    Heel spannnend weer!! Je kan zo goed schrijven ik lees zelfs op vakantie hahah

    Beantwoorden
  2. 2 jaar geleden
    Nicole

    Wil weten hoe het verder gaaatt en gaaf dat actie weer is met massage!!!! Je bent geweldig!

    Beantwoorden
  3. 2 jaar geleden
    Ria

    Heel spannend lisa
    Groetjes Ria

    Beantwoorden
  4. 2 jaar geleden
    suzanne bol

    omg weer zo spannend

    Beantwoorden
  5. 2 jaar geleden
    Lieke

    Huhh nee hoe weet Bastiaan het dan?? Dit deel is echt nice geschreven

    Beantwoorden
    • 2 jaar geleden
      Miriam

      Echthe! Miss heeft die Karlijn tochwel wat gezegd ik vertrouw dat helemaal niet

      Beantwoorden
      • 2 jaar geleden
        Lisa

        Hihi

Geef een reactie