Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#5 Een doolhof vol verlangens

Een beetje beschaamd fatsoeneerde ze haar kleding en keek ze stilzwijgend naar de grond. ‘Sorry, maar ik kan dit niet. Ik had niet moeten komen,’ zei ze bijna fluisterend. Voordat Sarah iets terug kon zeggen stond ze op en liep ze naar de kapstok waar ze haar grijze wollen jas had opgehangen. ‘Het spijt me. Voor alles’, zei ze nog net voordat ze de voordeur achter haar dicht trok.

Wat had ze gedaan? Nog geen drie stappen van Sarah’s woning brak ze in tranen uit. Hoe had ze dit zover laten komen? Was de jarenlange relatie met Bastiaan haar dan niets waard? Betekende een beetje spanning meer voor haar dan al die liefdevolle jaren? De weg terug naar het station duurde voor haar gevoel een eeuwigheid. Er zat lood in haar schoenen, elke stap kostte haar onwijs veel moeite. Het liefst bleef ze daar midden op straat staan, het liefst wachtte ze daar totdat ze helemaal niets meer zou voelen. Alle liefdevolle momenten met Bastiaan kwamen in haar hoofd voorbij. De tranen liepen langs haar wangen en vielen ten prooi aan haar wollen jas.

‘Ik ben zo dom geweest’, zei ze snikkend in haar telefoon. Haar beste vriendin hoorde haar aan de andere kant van de lijn aan. ‘Wat moet ik nou doen?’, vroeg ze wanhopig.

‘Doe even rustig, lieverd’, sprak haar vriendin. ‘Vertel eerst eens hoe het was.’

‘Ze was wel leuk’, zei ze.

‘Maar niet wat je verwachtte?’, vroeg haar vriendin.

‘Ja.. Nee, ik weet niet. Het was ook wel leuk en misschien wel meer dan ik verwachtte’, zei ze. ‘Ik weet niet. Ik wil Bastiaan niet kwijt..’ Ze brak opnieuw in tranen uit.

‘Schat, luister. Kom naar mij toe. Je kan niet zo naar huis gaan’, zei haar vriendin. ‘Dan merkt Bastiaan het gelijk en zoveel is er toch ook niet gebeurd.’

Ergens vond ze dat haar vriendin gelijk had. Het was een vergissing geweest en ze besefte nu dat Bastiaan alles voor haar betekende. Het zoeken naar de spanning die ze leek te missen was het niet waard om alles voor op het spel te zetten. Waarom bracht Bastiaan haar die spanning en waardering niet gewoon wat vaker, zoals hij vroeger altijd deed?

In gedachten werd ze meegenomen naar het begin van hun relatie. De tijden dat alles nog nieuw en hij nog enigszins mysterieus voor haar was. De tijden dat hij haar nog af en toe verraste, op welke manier dan ook. Zo had hij een keer rozenblaadjes vanaf de voordeur tot aan de slaapkamer gelegd, om haar geheel onverwacht van achteren vast te pakken en op bed te gooien. Hij had een doel, dat was duidelijk. Hij wilde elk plekje van haar lichaam leren kennen en dat had ze geweten. Wanneer ze dacht dat het voorbij was, begon hij weer opnieuw. Het gaf haar het gevoel dat ze niet meer op haar benen kon staan.

Ze viel van de ene gedachte in de andere. Zo zag ze zijn stralende lach weer voor even verdwijnen toen hun lippen op het punt stonden om elkaar voor de eerste keer te raken. Het was duidelijk, ze wilde geen dag zonder hem zijn, ze wilde hem elke dag beter leren kennen. Wederom werd ze meegesleurd in een gedachte. Hij nam haar in zijn armen, gaf haar kusjes bij haar oor en zette zijn tanden speels in haar oorlel. De combinatie van zijn warme adem die langs haar oor gleed, zijn vingertoppen over haar huid en die gepassioneerde blik in zijn ogen, lieten haar verdwijnen in een combinatie van lust en liefde.

Vaak dacht ze terug aan dat moment waarop de passie nog zo hoog was tussen hun of werd ze daaraan herinnerd doordat het liedje waarop zij voor het eerst met elkaar zoenden op de radio voorbij kwam. Het viel dan als een warme deken op haar neer. Het bracht die gevoelens weer terug, voor even. De momenten dat ze elkaar goed wilden leren kennen leek nu veel verder achter haar. Die interesse leek er niet echt meer te zijn. Ze wist alles al van hem. Waarschijnlijk meer dan hij ooit over zichzelf zou weten.

Ergens vond ze het misschien nog wel allemaal zijn schuld, maar die gedachte hield ze niet lang vast. Nee, ze was dom geweest. Ze had het zelf zover laten komen, ze had zelf die sleur in hun relatie laten glippen..

‘Ben je er nog?’, vroeg haar vriendin.

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Foto van: stimpsonjake via Compfight cc
Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#6 Een doolhof vol verlangens

'Ik weet het allemaal niet. Ik voel me zo rot en het ergste is nog wel dat ik me echt ... Lees verder

Vorig deel

#4 Een doolhof vol verlangens

Ze zag een silhouet terug naar de bank komen en zonder iets te zeggen bleef het voor haar staan. Uit ... Lees verder

Geef een reactie