Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#29 Een doolhof vol verlangens

Opnieuw werd er een harde ruk aan haar hand gegeven en moest ze een paar passen opzij zetten. Hij had haar vast niet gezien, Lars had haar vast niet gezien. Ze kon nu gewoon omdraaien en verder lopen en er zou niets aan de hand zijn. Het zou hem niet eens opvallen, maar waarom bleef ze dan zo gefocust naar hem staren? Wilde ze soms dat hij haar zag? Haar hoofd was één grote warboel geworden. Het lukte haar niet om nog een beetje rationeel na te kunnen denken. Ze voelde haarzelf gevangen door de vele gedachten die allemaal maar half naar boven kwamen.

Het duurde even, maar langzaam aan gaf ze toe aan de trekkende kracht aan haar hand en schoof ze wederom een paar passen opzij. Ze moest gewoon doorlopen, doorlopen en niet meer omdraaien. Toch wierp ze nog één laatste blik naar het midden van de kroeg en zag ze de persoon met die kenmerkende baard lachend richting haar kant kijken. Ze versteende. Was het Lars? Lachte hij naar haar? Ze stond te ver weg om het zeker te kunnen weten.

Uit automatisme glimlachte ze terug, maar meer tijd had ze niet om het te overdenken. Haar beide heupen werden vastgepakt en gemaande haar om om te draaien. Daar waren die twee prachtige blauwe ogen weer die de hele avond al zo’n ontzettend effect op haar hadden. Zo’n groot effect dat ze zich nu al niet meer druk maakte of de man met de baard nou wel of niet Lars was. Het viel gelijk van haar schouders af.

Binnen een paar seconden wiegde ze met haar lichaam op de melodie en legde ze haar armen in de nek van degene die haar bij haar heupen vasthield. Ze leefde in het moment en alles daarbuiten had geen invloed meer op haar. Het waren alleen nog die twee blauwe ogen die zich geen seconde van haar afwenden. Ze stond licht op haar voeten, alles ging vrijwel vanzelf zonder er nog bij stil te hoeven staan.

Met vlagen was ze alert genoeg om haarzelf nog een beetje te kunnen sturen, maar op het grootste deel had ze geen invloed meer. Het gebeurde gewoon. De alcohol had haar gedachten uitgeschakeld. Ze draaide volledig op haar gevoel en in het moment. Ze bevond zich in een roes, een hele aangename roes. Een roes die steeds meer van haarzelf opslokte tot het moment dat ze zelf nog vrij weinig mee kreeg van wat er gebeurde. Het was haar lichaam dat de dienst uit maakte, haar hoofd was op stand-by gezet.

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Foto van: moonlight.dawn Flickr via Compfight cc.
Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#30 Een doolhof vol verlangens

Vermoeid draaide ze haarzelf om en opende ze haar ogen. Het duurde even voordat ze doorhad dat ze niet meer ... Lees verder

Vorig deel

#28 Een doolhof vol verlangens

Ze greep naar de hand in haar broek en sprak de woorden nog een keer. 'Niet hier', zei ze dit ... Lees verder

9 reacties
  1. 2 jaar geleden
    Lisa

    Thanks all! En nee het is zeker nog niet het einde =)

    Beantwoorden
  2. 2 jaar geleden
    Laurie

    Je hebt een gave site met lekker veel tekst om te lezen. Vind die losse blogs ook heel gaaf. Doe je die ook nog of alleen story nu?

    Beantwoorden
    • 2 jaar geleden
      Lisa

      Thanks! Ik maak eerst deze story af denk ik, voor het overzicht. Daarna ga ik ook weer losse blogs posten

      Beantwoorden
      • 2 jaar geleden
        Laurie

        Ah 🙂 Wel jammer kon wel genieten van die losse blogs. Story ook wel hoor, maar vind afwisseling fijn. Nog even wachten dus 🙂

      • 2 jaar geleden
        Suzanne bol

        Jaaa ben ik wel mee eens. Maar dit verhaal is echt goed wel hoor. Je moet het uitbrengen!

  3. 2 jaar geleden
    Ria

    Ah nee gaat het wel goed met haar? Stomme lars

    Beantwoorden
  4. 2 jaar geleden
    Anoniem

    Lekker dinggg! 😉

    Beantwoorden
  5. 2 jaar geleden
    Anoniem

    Huhh is dit het einde? Nee tochhhh? Neeee

    Beantwoorden
  6. 2 jaar geleden
    Miriam

    Is ze nu ko gegaan in de kroeg? Hahahah

    Beantwoorden

Geef een reactie