Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#14 Een doolhof vol verlangens

Ze bleef verstijfd staren naar de blauwe Volkswagen die recht voor de deur van Karlijn stond geparkeerd. Even twijfelde ze nog, maar aan het kenteken te zien was het echt de auto van haar man. Wat deed hij hier? ‘Fuck’, dacht ze. Karlijn zal toch niets gezegd hebben? Een beetje in shock bleef ze op haar fiets zitten aan het begin van de straat. Ze wist niet wat ze moest doen. Even speelde ze met de gedachte om naar de voordeur te lopen en aan te bellen, maar zodra ze haar lichaam die opdracht gaf leken haar benen te protesteren. Ze ging nergens heen, ze stond daar goed. Haar dikke jas deed zijn best om haar warm te houden, maar de ijzige wind zocht naar manieren om haar te laten voelen dat de winter in aantocht was.

Handschoenen waren ook vandaag geen overbodige luxe geweest, maar in alle haast had ze daar niet bij stilgestaan. Het was er ook nog steeds niet de tijd van het jaar voor. Met haar handen diep weggestopt in de zakken van haar jas, bleef ze naar de voordeur van Karlijn staren. Diep in gedachten ging ze na wat nu de juiste stap voor haar zou zijn, maar heel veel tijd had ze niet om daarover na te denken. Met het vertrouwde krakende geluid werd de voordeur van Karlijn geopend.

Snel stapte ze van haar fiets af en sprong ze achter de houten schutting van de woning in het begin van de straat. Ze hoorde Karlijn en Bastiaan praten, maar kon niet goed opvangen wat ze zeiden. Voorzichtig stak ze haar hoofd een klein beetje langs de houten schutting heen en zag zo haar man het huis van haar vriendin uitstappen. Hij werd tot twee passen buiten de deur op de voet gevolgd door Karlijn. Ze zag hoe Bastiaan zich vervolgens omdraaide en haar een kus op haar wang gaf.

Met arendsogen volgde ze de volgende stappen van Bastiaan naar zijn auto toe. Hij liep naar het voorportier en keek nog één maal in de richting van Karlijn. Er verscheen een kleine lach op haar gezicht. De paniek sloeg toe in haar lichaam toen ze Karlijn ineens haar kant op zag kijken. Snel sprong ze achteruit en zette ze haarzelf met haar rug tegen de houten schutting aan. Ze durfde niet meer te bewegen. Ze hoorde de auto van Bastiaan starten en al snel zag ze hem voorbij rijden en de hoek om gaan. Hij had niets gezien, gelukkig.

Vijf minuten lang bleef ze tegen de houten schutting aanleunen voordat ze ook maar een klein beetje bewoog. Ze had het benauwd, de wind kon haar hier niet meer bereiken. Met langzame passen nam ze afstand van de schutting. Met alle verzamelde moed keek ze om de schutting heen om te zien of Karlijn er nog stond. Het was stil buiten, er was niemand meer te zien. In een opwelling besloot ze haar fiets te pakken en de laatste meters naar het huis van Karlijn af te leggen. Ter hoogte van het huis van de buren hoorde ze haar telefoon gaan. Ze greep in haar zak en zag ‘Karlijn’ op haar scherm verschijnen.

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Photo Credit: Michael Rawle Flickr via Compfight cc.
Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#15 Een doolhof vol verlangens

Ze nam een paar keer diep adem om de spanning uit haar stem te halen en sleepte vervolgens met een ... Lees verder

Vorig deel

#13 Een doolhof vol verlangens

Ze was al enige tijd in gedachten verzonken. Steeds opnieuw probeerde ze de reden achter het lange telefoongesprek te vinden. ... Lees verder

7 reacties
  1. 3 jaar geleden
    Irene Lot

    Leuk en spannend! Wachten is minder erg door jou blog. Tijd was zo voorbij!!! Goed bedacht

    Beantwoorden
  2. 3 jaar geleden
    Romy

    Wauw! ik ben echt blij dat ik hierop gewezen ben. heel vet geschreven en super toffe actie ook

    Beantwoorden
  3. 3 jaar geleden
    Elisa

    Interessant verhaal en uitnodigend! Ik zou het als boek zeker ook willen hebben

    Beantwoorden
  4. 3 jaar geleden
    Anoniem

    Mooi geschreven weer en gefeliciteerd met je verjaardag 🙂 x

    Beantwoorden
  5. 3 jaar geleden
    Caroliene

    Pfff, ik wil het hele verhaal gewoon lezen! Echt geen mogelijkheid om het al aan te schaffen?

    Beantwoorden
    • 3 jaar geleden
      Mary Anne

      Jaaa, dat vraag ik mij ook af! Ik wil ook weten hoe het verder gaat. 🙁

      Beantwoorden
  6. 3 jaar geleden
    Kok

    Weer zo’n einde waardoor je snel verder wil lezen 🙁 Maar het is het wachten wel weer waard.

    Beantwoorden

Geef een reactie