Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

#13 Een doolhof vol verlangens

Ze was al enige tijd in gedachten verzonken. Steeds opnieuw probeerde ze de reden achter het lange telefoongesprek te vinden. Misschien was het wel een fout, dat zou ook kunnen toch? Of misschien had Bastiaan niet opgehangen, maar haar telefoon neergelegd op het houten kastje. Zou het daarom zo’n lang gesprek geweest zijn? Ze zocht naar het antwoord die voor haar het meest veilig was, maar wie hield ze daarmee voor de gek? Ze moest haar vriendin spreken, dan zou het allemaal duidelijk worden. Nogmaals belde ze Karlijn op. De telefoon ging een aantal keer over voordat ze weer doorgeschakeld werd naar haar voicemail.

Het maakte haar onrustig, onrustiger dan ze al was door de hele situatie. Elke minuut in twijfel zorgde voor meer chaos in haar hoofd. Zou Karlijn het dan toch verteld hebben aan Bastiaan? Nee, dat kon ze niet geloven. Karlijn zou het hem nooit verteld hebben. Ze zou een smoes bedacht hebben, daar was ze tenslotte heel goed in. Ze kon zichzelf altijd overal onderuit praten, iets waar ze maar wat jaloers op was. Maar zonder antwoord kon ze het niet zeker weten. Waar was haar man trouwens?

Een beetje in paniek droogde ze haarzelf snel af, trok haar ondergoed aan en wurmde zich in de eerste de beste spijkerbroek en trui die ze in haar kast kon vinden. Nog stoeiend met haar schoenen strompelde ze de trap af en opende ze de tussendeur. Ze keek om haar heen, maar ze zag haar man nergens. Hij was er niet. Snel haastte ze zich naar de voordeur en ritste onderweg haar jas van de kapstok. Ze gooide met volle vaart de voordeur open en werd begroet door een ijzige wind. Het hield haar niet tegen om haar fiets uit de schuur te halen en op te stappen. Ze moest haar vriendin spreken.

Karlijn woonde op een klein kwartiertje iets verderop in de stad. Ze kon de route bijna met haar ogen dicht fietsen, zo vaak had ze het al gedaan. Het gaf haar de mogelijkheid om de route op automatische piloot af te leggen en weer terug in haar hoofd te keren. Daar probeerde ze te bepalen wat de meest logische verklaring was, maar hoeveel ze ook nadacht, ze kwam er niet uit. Ze trapte uit frustratie steeds harder op de pedalen van haar fiets, maar de wind liet haar niet in snelheid toenemen. Het leek alsof ze een elastiek om haar middel had zitten. Zo moeizaam kwam ze vooruit.

Ze moest nog één straat door en zou dan in de straat van Karlijn uitkomen. Haar energie was weggevloeid uit haar lichaam door de bizarre tegenwind. Haar ademhaling verliep zwaar en zat zelfs tegen het hijgen aan. Uitgeput verminderde ze haar snelheid naarmate ze bij de laatste bocht aankwam. Met nog een paar laatste grote kracht uitspattingen fietste ze snel de bocht door. Geen seconde later kneep ze vol in haar remmen. Haar hart sloeg over, daar stond de auto van Bastiaan.

Wordt vervolgd.. Elke woensdag een nieuw deel online!

Photo Credit: gregorywass Flickr via Compfight cc.
Een eerder deel gemist? Kijk hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen delen van ‘Een doolhof vol verlangens‘ of begin bij het eerste deel.
Volgend deel

#14 Een doolhof vol verlangens

Ze bleef verstijfd staren naar de blauwe Volkswagen die recht voor de deur van Karlijn stond geparkeerd. Even twijfelde ze ... Lees verder

Vorig deel

#12 Een doolhof vol verlangens

Ze stond verstijfd onder de warme stralen van de douche. Waar ze zich een minuut geleden nog zo lekker voelde, ... Lees verder

8 reacties
  1. 3 jaar geleden
    K de korte

    Dat belooft niet veel goeds. Hoe heet de hoofdpersoon eigenlijk? Of heb ik daar misschien overheen gelezen?

    Beantwoorden
  2. 3 jaar geleden
    Lisa

    Thanks allemaal! Het verhaal is nog niet af. Ik begrijp dat een week lang is, wellicht ga ik het wel proberen te verkorten.

    Beantwoorden
    • 3 jaar geleden
      Caroliene

      Oke, ik kan niet wachten 🙂

      Beantwoorden
  3. 3 jaar geleden
    Caroliene

    Indrukwekkend, en passievol geschreven. Kijk uit naar de rest. Heb je het verhaal al af of schrijf je per week? En zo ja, is het mogelijk om het gehele verhaal al aan te schaffen?

    Beantwoorden
    • 3 jaar geleden
      Sandra

      Dat zou ik ook wel willen!

      Beantwoorden
  4. 3 jaar geleden
    Anoniem

    Mooi hoor lies! x

    Beantwoorden
  5. 3 jaar geleden
    Anne

    Tof! Hoe gaat het verder? Een week wachten is veel te lang

    Beantwoorden
  6. 3 jaar geleden
    Miriam

    Shit hahaha. Wat een einde weer 🙁
    Ik wil meer!

    Beantwoorden

Laat een reactie achter bij K de korte Reactie annuleren