Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

Sneltreinvaart

Met een zware tas vol boodschappen en dochterlief aan mijn hand loop ik richting huis. Ik ben een weekend alleen thuis en vanavond kook ik. Mensen die me echt kennen weten, op zijn zachtst gezegd, dat ik er niet van geniet om te koken. Ik maak de deur open, zet de boodschappentas op tafel en struikel bijna over een barbie die op de grond ligt. Het is vrij laat, normaal gesproken hadden we allang gegeten.

Ik trek mijn hakken uit en dat voelt als een verademing. Wanneer we de jassen uit hebben haal ik een puzzel uit de kast. Sophie begint die vol overtuiging te maken terwijl ik de boodschappen aan het uitruimen ben. Ik ben helemaal in mijn element, met een muziekje op de achtergrond ga ik met die spreekwoordelijke banaan. Sophie vraagt of ik haar wil helpen. Dat wil ik wel, maar ik moet ook koken. Ik besluit het tegelijk te doen. Ondertussen gaat de telefoon. Het is een familielid die heel lang kan bellen. Ik doe drie dingen tegelijk. Dan laat ik een glas vallen en vang ik ‘m net op tijd op maar raak ik wel uit balans…

Ik val keihard op de grond en ik lach me suf, net als Sophie, die er ook keihard om moet lachen. Wat is het toch fijn om samen de slappe lach te hebben. Tegenwoordig leven we in een sneltreinvaart, moeten we in het leven veel verschillende dingen doen en haasten we ons suf. Ik hang op, zet het vuur zachter en puzzel wat langer met mijn dochter. Haasten kan altijd nog!

Foto van: jenny downing via Compfight cc
2 reacties
  1. 5 jaar geleden
    Lisa

    Thanks & I will!

    Beantwoorden
  2. 5 jaar geleden
    Arnold

    Leuk geschreven…
    Ga door.

    Beantwoorden

Geef een reactie