Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

Online – Offline

De tijd staat niet stil. Het klinkt zo cliche, maar wanneer we de huidige generatie vergelijken met die van, pak hem beet, tien jaar terug is er al zoveel veranderd. De technologie ontwikkelt zich in een moordend tempo en dat is te zien in hoe wij vandaag de dag onze dagen vullen. Tegenwoordig bevinden wij ons in een wereld van mooie selfies maken; statussen plaatsen en wachten op likes; dag en nacht online willen zijn omdat je anders misschien wel iets zou kunnen missen. Een wereld waarin je vrienden voornamelijk profielen van mensen op facebook zijn, waarin je met één klik nieuwe vrienden creëert of bestaande vrienden uit je leven verwijderd. Een wereld die je schuldig laat voelen wanneer je besluit om een avondje ‘offline’ te zijn en dus niet reageert op mensen.

Soms kan ik zo terug verlangen naar de tijd dat ik stoeprandje speelde en om een bepaalde tijd thuis moest zijn. Ik had geen telefoon, maar simpelweg puur vertrouwen. Het vertrouwen dat ik op dat vooraf afgesproken tijdstip thuis zou zijn. Tegenwoordig wordt vertrouwen overspoelt door controle, want even een berichtje, belletje of appje sturen is met de huidige digitale wereld nog nooit zo makkelijk geweest. We zitten op zoveel verschillende sociale media’s en hebben er ook nog allemaal een app van op onze mobiel staan, dus wanneer het via het ene kanaal niet lukt, proberen we gewoon een andere.

Nu maak ik natuurlijk ook deel uit van deze nieuwe generatie en wordt het als raar gezien wanneer ik een avond niet online ‘aanwezig’ ben. Het voelt zelfs alsof ik mij moet verontschuldigen wanneer ik daardoor niet of niet snel genoeg reageer op berichten en appjes. Ik mis de tijd van gewoon doen wat je wilt doen en hier geen of nauwelijks verantwoording over te hoeven afleggen. Een puur vertrouwen in elkaar en in de maatschappij. Dezelfde maatschappij die steeds maar blijft veranderen. Iets wat ook logisch is, want niemand blijft stil zitten. Maar ik wil best een tandje terug gaan. Ik zie het als een soort van besef voor mezelf. Eigenlijk heeft het iets triest dat ik hier over nadenk en mezelf er druk over maak of misschien is het wel juist triest dat ik mezelf erin mee laat slepen. Ik wil veel minder moeten, veel minder meedoen aan de nieuwste hypes en trends, veel minder schuldig hoeven voelen en veel meer vertrouwen.

Je kan de wereld niet van de één op de andere dag veranderen, maar je kan wel een begin maken. En waar kan je beter beginnen dan bij jezelf? Uiteindelijk ben ik de verandering die ik wil zien, dus laat ik er vandaag gewoon mee beginnen.

Foto van: mkhmarketing via Compfight cc
1 reactie
  1. 4 jaar geleden
    tsjitske

    Mooi dochterlief! ?

    Beantwoorden

Geef een reactie