Wildweirdwonderful op Facebook
Wildweirdwonderful op Instagram
Wildweirdwonderful op Twitter
Wildweirdwonderful op Youtube

Een gezonde keuze

Ik ben in een restaurant met een vriendin. Vandaag maak ik een bewuste keuze om niet de verleiding in te schieten, maar te kiezen voor iets gezonds. Ik loop vliegensvlug de meest ongezonde broodjes voorbij en laat mijn ogen over het gezonde assortiment glijden. Ik zie ingrediënten staan waarvan ik zou zweren dat ik die als dinosaurussen in Jurassic Park voorbij heb zien komen. Iets als diplodocus of tornieria, het maakt ook verder niet uit, maar ik was duidelijk even ondersteboven van alle termen die de verschillende broodjes in mijn gezicht leken te schreeuwen.

Na een paar minuten staren vroeg een medewerkster dan ook terecht of ik al een keuze had kunnen maken. “NEE!” schreeuw ik van binnen, maar mijn lippen leken daar niet mee akkoord te gaan. Tot mijn verbazing hoorde ik mezelf “Ja” zeggen. Wat nou ja, je hebt helemaal geen idee wat je moet nemen doos. Ik werp m’n blik op het bord en kies het broodje van de week; een broodje gezond (zonder mayo en zooi, echt gezond).

“Die is er helaas niet meer”, hoor ik de medewerkster zeggen. Zie, had ik het toch goed gezien, de vrouw voor mij had het laatste broodje op haar dienblad gelegd. “Oh” zeg ik tegen de medewerkster. “Dan kijk ik nog even verder”, alsof ik aan het shoppen ben voor een nieuwe ketting.

M’n vriendin staat al vijf minuten bij de kassa te wachten terwijl ik nog met mijn bijna lege dienblad sta. Ik heb maar alvast een smoothie gepakt. Waarschijnlijk heel gezond, alleen heeft het de kleur en de geur van een omelet die al drie dagen in een pan ligt te beschimmelen. Op dit moment klinkt de Burger King wel heel lekker in de oren. Nee! Ik zeg nee tegen mezelf. Ik spreek een Veto uit. Kies iets, desnoods doe je je ogen dicht en wijs je gewoon iets aan. Lekker avontuurlijk. En gezond, laten we gezond niet vergeten.

Ik volg mijn advies op en wijs iets aan wat er op het eerste gezicht enigszins eetbaar uitziet. “Mag ik er eentje van die?”. Yes! Dat was helemaal niet zo moeilijk. Ik heb geen idee wat er allemaal tussen dat broodbeleg zit, maar het zou gezond moeten zijn. Zo klinken al die ingrediënten in ieder geval wel.

Uiteindelijk ga ik zitten met mijn gemaakte keuzes. Als het smaakt zoals al die ingrediënten klinken kan dit nog wel eens een zware opgave worden. Eentje van het niveau wiskunde. Aarzelend neem ik een kleine hap. Mijn ogen springen open zodra mijn smaakpapillen in werking worden gezet. ‘Hey, dit is lekker!’ roep ik hardop in mezelf.

Linia recta neem ik een slok van mijn smoothie. Iets te enthousiast. Mijn hele gezicht trekt zich samen en mijn smaakpapillen schreeuwen: ‘DIT NOOIT MEER’. Het smaakt dus precies zoals het ruikt en oogt. Toch ben ik blij dat ik het genomen heb. Ik heb voor iets (nieuws en) gezonds gekozen en verleidingen weerstaan. Niet alles was even geweldig, maar zolang je niet naar jezelf luistert en iets nieuws probeert, zal je een hoop positieve dingen mislopen.

Foto van: Werner Kunz via Compfight cc
1 reactie
  1. 4 jaar geleden
    Rob Alberts

    Waarom de ingredienten nieuw, onbekend en onbestemd moeten zijn snap ik al tijden niet.
    Waarom de gerechten vreemde, onduidelijke en moderne namen moeten krijgen snap ik ook niet.

    Maar ik probeer ook gezond te worden.

    Zonder vlees is daarvoor bij mij de start. Meer groenten, meer fruit is daarvoor de oplossing. Ik val af en voel mijn beter.

    Maar jouw blog blijft mooier en beeldender.

    Smakelijke groet,

    Beantwoorden

Geef een reactie